Monday, December 12, 2005

Ένα αρχείο για τον Φρίντριχ Νίτσε

Τα παρακάτω κείμενα αποτελούν όλα αποφθέγματα και ιντερμέδια του Φρίντριχ Νίτσε. Η επιλογή και παράθεσή τους γίνεται με σκοπό την καταγραφή των απόψεων του ευρύτερου κοινού πάνω στις απόψεις ενός φιλοσόφου που έχει προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις και έχει φτάσει να κατηγορηθεί ως απάνθρωπος και φασίστας. Παρ' όλα αυτά μέρος της σύγχρονης κοινωνίας τον χαρακτηρίζει ως ένα πρόδομο του μοντερνισμου.
Τα αποστπάσματα έχουν κατηγοριοποιηθεί, περισσότερο για πρακτικούς λόγους. Σε περίπτωση που θελήσετε να προσθέσετε κάποιο σχόλιο παρακαλώ να αναγράφετε στο πάνω μέρος το κείμενο το οποίο σχολιάζεται ή τον αριθμό του. Εαν το σχόλιό σας αναφέρεται στο σύνολο μίας κατηγορίας, παρακαλώ σημειώστε την κατηγορία. Ευχαριστώ.


Για τις γυναίκες

1. Η γυναίκα μαθαίνει να μισεί στο βαθμό που ξεμαθαίνει να γοητεύει.

2. Όπου δεν παίζει ούτε η αγάπη ούτε το μίσος, η γυναίκα είναι μέτριος παίκτης.

3. Στην εκδίκηση και στον έρωτα η γυναίκα είναι πιο βάρβαρη από τον άντρα.

4. Όταν μία γυναίκα έχει κλίση στη λογιοσύνη, συνήθως κάτι δεν πάει καλά με τη σεξουαλικότητά της. Η στειρότητα ήδη προδιαθέτει σε μια ορισμένη αρσενικότητα του γούστου˙ γιατί ο άνδρας είναι, με την άδειά σας, «το στείρο ζώο».

5. Συγκρίνοντας τον άνδρα και τη γυναίκα μπορεί κανείς να πει: η γυναίκα δεν θα είχε το δαιμόνιο του καλλωπισμού, αν δεν είχε το ένστικτο ότι παίζει το δεύτερο ρόλο.

6. Το να παρασύρεις τον πλησίον σου σε μια καλή γνώμη και ύστερα να πιστεύεις πιστά σ’ αυτή τη γνώμη του πλησίον: ποιος μπορεί να κάνει αυτό το κόλπο καλύτερα από τις γυναίκες;


Για τον έρωτα, τις σχέσεις και την αγάπη

7. Η αγάπη για έναν είναι βαρβαρότητα: γιατί εφαρμόζεται σε βάρος όλων των άλλων. Το ίδιο ισχύει και για την αγάπη για το Θεό.

8. Ο βαθμός και το είδος της σεξουαλικότητας ενός ανθρώπου ανεβαίνει ως την υψηλότερη κορυφή του πνεύματός του.


Για τη θρησκεία, το χριστιανισμό και το Θεό

11. Περισσότερο ανέντιμοι είμαστε απέναντι στο Θεό μας: αυτός δεν πρέπει να αμαρτήσει!

12. Ο χριστιανισμός έδωσε στον Έρωτα να πιεί δηλητήριο – αυτός δεν πέθανε αλλά εκφυλίστηκε σε βίτσιο.


Για την ηθική

9. «Αυτό έκανα», λέει η μνήμη μου. «Δεν μπορεί να το έκανα αυτό» – λέει η περηφάνια μου και παραμένει άτεγκτη. Στο τέλος – η μνήμη υποχωρεί.

10. Να ντρέπεσαι για την ανηθικότητά σου: αυτό είναι ένα σκαλοπάτι της σκάλας στης οποίας το τέλος ντρέπεσαι και για την ηθικότητά σου.


Για τον άνθρωπο

13. Ωριμότητα του ανθρώπου: αυτό σημαίνει να ξαναβρίσκει τη σοβαρότητα που είχε παιδί, όταν έπαιζε.

14. Το να ανακαλύπτει κανείς ότι τον ανταγαπούν θα έπρεπε να τον ξεμαγεύει σχετικά με τον άνθρωπο που αγαπά. «Πώς; Αυτός είναι τόσο ολιγαρκής ώστε να αγαπά ακόμη και σένα; Ή τόσο βλάκας; ‘Η – ή».

15. Το να κλείνεις τα αυτία σου ακόμη και στο καλύτερο αντίθετο επιχείρημα από τη στιγμή που έχει παρθεί η απόφαση: αυτό είναι σημάδι δυνατού χαρακτήρα. Άρα και περιστασιακή θέληση για βλακεία.

16. Ο εγκληματίας συχνά δεν βρίσκεται στο ύψος της πράξης του: τη μειώνει και τη συκοφαντεί.

17. Όταν πρέπει να αλλάξουμε τη γνώμη μας για κάποιον, του καταλογίζουμε βαριά το ξεβόλεμα που μας προκαλεί.

18. Το να έχει κανείς ένα ταλέντο δεν είναι αρκετό: πρέπει να έχει και την άδειά σας να το έχει – έ, φίλοι μου;

19. Το να μιλάς πολύ για τον εαυτό σου μπορεί να είναι ένα μέσο και για να τον κρύβεις.

20. Αγαπάμε τελικά τις επιθυμίες μας και όχι αυτό που επιθυμούμε.

21. Δεν πιστεύουμε ότι οι έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τρέλες: τι στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

22. «Δεν μου αρέσει.» – Γιατί; – «Δεν είμαι στο ύψος του.» – Απάντησε ποτέ παρόμοια άνθρωπος;

23. Τιμωρείται κανείς περισσότερο για τις αρετές του.


Για τη ζωή

24. Πρέπει να φεύγει κανείς από τη ζωή όπως έφυγε ο Οδυσσέας από τη Ναυσικά – ευγνωμονώντας μάλλον παρά αγαπώντας την.

25. Ένας λαός είναι το τέχνασμα της φύσης για να φτάσει σε έξι επτά μεγάλους ανδρες. – Ναι: και ύστερα να τους αντιπαρέλθει.


Για τη γνώση

26. Η γοητεία της γνώσης θα ήταν μικρή αν δεν έπρεπε να υπερνικηθεί τόσο πολλή ντροπή στο δρόμο προς αυτήν.

27. Δεν αγαπά κανείς αρκετά τη γνώση του, από τη στιγμή που θα την ανακοινώσει σε άλλους.


Για το καλό και το κακό

28. Οι συνέπειες των πράξεών μας μας αρπάζουν απ’ το λαιμό, πολύ αδιάφορες προς το γεγονός ότι στο μεταξύ «βελτιωθήκαμε».

29. Υπάρχει μία αθωότητα στο ψέμα, η οποία είναι σημάδι καλής πίστης σε μια υπόθεση.

0 Comments:

Post a comment

<< Home